Dlaczego wypadają mi włosy?

Rate this post

Dlaczego wypadają włosy? Zacznijmy od tego, że łysienie nie jest tożsame z wypadaniem włosów. Zważywszy na fakt, że nasze włosy stale się wymieniają (podobnie jak wszystkie komórki naszego ciała!) wypadanie włosów jest czymś normalnym i w normalnych warunkach tracimy około stu włosów dziennie!

Łysienie jest nadmiernym wypadaniem włosów i jako takie może być efektem bardzo różnych przyczyn i ogromnej ilości zaburzeń w funkcjonowaniu naszych organizmów. Łysienie (wypadanie włosów) wiąże się z konkretnymi dysfunkcjami, czynnikami zewnętrznymi i z chorobami. O nich właśnie opowiem.

Choroby skóry głowy

Choroby, które zagrażają naszym włosom to łuszczyca, grzybica, łupież (tak łupież jest chorobą!) i łojotokowe zapalenie skóry.

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą o bardzo przykrych objawach, jednym z nich jest łuskowatość skóry (na skórze tworzą się całe łuskowate pancerze) i świąd.

Łuszczyca jako taka nie powoduje łysienia. Jego przyczyną są najczęściej: nieumiejętne usuwanie łusek i efekty uboczne leczenia farmakologicznego. Ważne: zaleczając łuszczycę możemy liczyć na poprawę stanu naszych włosów, jednak w jej przebiegu musimy uważać na nasze postępowanie: uszkodzenia mechaniczne mieszków włosowych mogą prowadzić do ich bliznowacenia (tzw. łysienie bliznowate / bliznowaciejące).

Grzybica jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla włosów. Nieleczona powoduje wypadanie włosów typu bliznowaciejącego, co oznacza, że w mieszkach włosowych pojawia się tkanka bliznowata (twardsza i bardziej zbita od normalnych tkanek). Mieszek dotknięty zbliznowaceniem przestaje „pracować”. Łysienie bliznowaciejące jest procesem nieodwracalnym. Innymi słowy w przebiegu grzybicy włosy możemy stracić na zawsze.

Łupież – ma wiele przyczyn i podobnie należałoby zdywersyfikować ich efekty w postaci wypadania włosów. Jego przyczyną mogą być zarówno urazy mechaniczne (podobnie jak w przypadku łuszczycy nieumiejętne usuwanie łupieżowych łusek ze skóry głowy) jak i procesy chorobowe tj. zaburzenia związane z łojotokiem czy zakażeniami. Również w tym przypadku niezmiernie istotna jest profilaktyka i leczenie łupieżu, które zapobiegnie również wypadaniu włosów. Uwaga: podobnie jak w przypadku łuszczycy tak i w leczeniu łupieżu niektóre preparaty mogą nieco uszkadzać włosy, ale po zakończeniu kuracji włosy odrastają.

Łojotokowe zapalenie skóry – w jego przebiegu skóra głowy ulega postępującej degeneracji (skóra jest tłusta, pojawiają się łuskowate zgrubienia, w bardzo zaawansowanym stadium nawet wypryski i wybroczyny), co nie pozostaje bez wpływu na włosy. Choroba jest przewlekła, ale można ją zaleczyć.

Dlaczego wypadają mi włosy w stresie?

Wszyscy wiemy, że stres jest jedną z przyczyn wypadania włosów, choć to zjawisko nie zostało do końca rozpoznane. Wiadomo natomiast, że łysienie pojawia się około trzeciego miesiąca po wystąpieniu czynników stresogennych. Łysienie to ma charakter tymczasowy. Część naukowców uważa, że wypadanie włosów w wyniku stresu pojawia się w związku z transformacją genetyczną w obrębie genu odpowiadającego za nasze reakcje w sytuacjach stresowych. Podkreśla się też rolę prolaktyny, której nadmierne wydzielanie w stresie o charakterze przewlekłym również prowadzi do wypadania włosów. W łysieniu tego typu najgorszy jest efekt błędnego koła: włosy wypadają w wyniku stresu, a ich ubytek staje się kolejnym czynnikiem stresogennym.

Podłoże psychiczne ma też trichotilomania. Bezwiedne wyrywanie włosów poprzez kręcenie lub pociąganie ich kępek. Trichotilomania to zaburzenie obsesyjno – kompulsywne ujawniające się w sytuacjach takich jak stany lękowe, zaburzenia depresyjne czy nadmiar stresu.

Choroby ogólnoustrojowe powodujące wypadanie włosów

Kolagenozy czyli toczeń rumieniowy – to tzw. choroby autoimmunologiczne atakujące tkankę łączną. W ich przebiegu najczęściej dochodzi do łysienia bliznowaciejącego.

Choroby zakaźne – powodują łysienie najczęściej w przypadku przebiegu choroby z długotrwałą i wysoką gorączką. Wypadanie włosów pojawia się u osób, które przebyły dur brzuszny, zapalenie płuc bądź zapalenie opon mózgowych.

Cukrzyca również zagraża naszym włosom, przy czym wypadanie włosów pojawia się zazwyczaj dopiero po kilku miesiącach a nawet latach od pojawienia się tej choroby. Jak wynika z badań najlepszym środkiem zapobiegającym łysieniu są kuracje insulinowe.

Łysienie o podłożu hormonalnym

Oprócz łysienia androgenowego, za które odpowiadają hormony (łysienie to dotyka głównie mężczyzn) wypadanie włosów pojawia się również w efekcie zaburzeń pracy tarczycy, gruczołów przytarczycznych i przysadki mózgowej.

W nadczynności tarczycy najczęściej obserwuje się łysienie czołowe, a dodatkowo znaczne ubytki włosów w okolicach intymnych. W niedoczynności włosy są łamliwe, a oprócz skóry głowy łysieniem mogą zostać dotknięte również brwi (tzw. objaw Hertogha).

Dysfunkcje przytarczyc (niedoczynność) powodują hypokalcemię i łysienie skóry głowy, brwi, rzęs, okolic intymnych a nawet dołów pachowych.

Podobnie objawia się niedoczynność przysadki, choć w tym przypadku ubytki są znacznie większe w obrębie dołów pachowych i okolic narządów płciowych, natomiast włosy na głowie ulegają jedynie przerzedzeniu.